Warto zwrócić uwagę, że dziś Blik jest uważany za jeden z największych sukcesów w polskiej branży fintech, a media rozpisują się o nim w samych superlatywach. Jest najpopularniejszą metodą płatności w e-commerce, osiąga bardzo dobre wyniki finansowe i szacuje się, że może być jednym z niewielu polskich unicornów finansowych (firma wyceniana na min. miliard dolarów). Gdy jednak Dariusz Mazurkiewicz obejmował stanowisko prezesa PSP w 2017 r., większość Polaków nie miała pojęcia, czym Blik jest. Dzisiejsza pozycja Blika to w dużej mierze zasługa Mazurkiewicza i zbudowanego przez niego zespołu.

Z drugiej strony trzeba pamiętać, że krajobraz płatności w Europie szybko się zmienia. Czynnikiem napędzającym te zmiany jest m.in. nieprzewidywalność obecnej administracji amerykańskiej i agresywna ekspansja biznesu chińskiego, co skłania Europę do dążenia do uniezależnienia się od globalnych graczy. Na tym korzysta Wero, budujące swoją pozycję na zachodzie Europy, i może korzystać także Blik. Wydaje się jednak, że ambicje właścicieli Blika, a więc działających w Polsce banków, są w tym zakresie większe niż to, co do tej pory udało się zbudować Blikowi pod wodzą Mazurkiewicza. I gdybym miał znaleźć powód, dla którego prezes zrezygnował, to szukałbym go właśnie tutaj.

O możliwych zmianach we władzach Blika mówi się na rynku od jakiegoś czasu. Wśród potencjalnych następców Mazurkiewicza wymieniano kilku znanych menadżerów. W przeszłości był to na przykład Paweł Rychliński, kiedyś w Mastercardzie, ale wydaje się, że obecnie ta kandydatura jest już nieaktualna. Innym kandydatem może być Zbigniew Jagiełło, były prezes PKO BP a obecnie członek rady nadzorczej PSP, uznawany za ojca chrzestnego Blika. Z tym, że przeszkodą dla powołania go na stanowisko prezesa Blika mogą być nie do końca ciepłe relacje z obecnym prezesem PKO BP, których zarzewiem jest dawny spór o kontrolę nad Bankiem Pocztowym w czasach, gdy Midera zasiadał w jego zarządzie.